skip to Main Content
‘De Hospicegasten Overlijden In Ons Huis En Dat Blijft Altijd Moeilijk’

‘De hospicegasten overlijden in ons huis en dat blijft altijd moeilijk’

C’est La Vie-Huis is acht maanden geopend, hoe gaat het?

Het C’est La Vie-Huis biedt plek aan gasten in hun laatste levensfase. In het huis kunnen ze nog een mooie tijd tot het einde doorbrengen. Er is veel behoefte aan, blijkt nu.

NAARDEN “Mensen weten ons te vinden en als we weer plek hebben, is die meteen gevuld”, vertelt Margot de Bekker, die samen met Marina Bol het initiatief heeft genomen voor het bijna-thuis-huis. Inmiddels is het huis alweer acht maanden geopend.

“In het huis zijn acht slaapkamers waarvan we er zes in gebruik hebben. We zijn bewust begonnen met vier kamers omdat het vaste team van tien zeer ervaren verpleegkundigen van Thuiszorgorganisatie Buurtzorg en de vrijwilligers ingewerkt moesten worden, maar ons streven is om begin volgend jaar alle kamers te benutten.”
Marina vertelt dat de meeste gasten in hun laatste levensfase zitten. “Wij zorgen er samen met de vrijwilligers voor dat de hospicegasten en hun familie nog een
paar mooie weken of dagen hebben. We zijn bijvoorbeeld met een gast met de wensambulance naar de Dappermarkt in Amsterdam geweest. Dat was haar laatste wens en werd een geweldige dag voor haar. Maar we halen voor de gasten ook een harinkje van de markt of bakken een lekker kroketje. Er zijn ook gasten die dat niet meer kunnen of willen en rustig met hun naasten in het huis blijven. Bij ons is alles mogelijk, want het gaat om het verwennen van de gasten in de laatste fase van hun leven en dat vinden wij ook heel mooi om te doen.”
De zorg is volgens de dames van hoge kwaliteit en ze noemen samenwerking met artsen goed. “We hebben een aantal vaste artsen die met ons samenwerken. Niet alle gasten komen uit deze buurt en kunnen dan geen contact houden met hun eigen huisarts. Ze komen ook uit Utrecht, Amsterdam, Weesp en Eindhoven. De familie woont vaak in de buurt en de gasten kiezen er dan voor om hier te verblijven om dicht bij ze te zijn.” Daarnaast heeft het C’est La Vie-Huis ook respijtzorg. “Deze zorg is tijdelijk om mantelzorgers, die bijvoorbeeld zorgen voor iemand die chronisch of ongeneeslijk ziek is, maar nog niet in de laatste levensfase van zijn of haar leven is, meer lucht te geven en dat ze kunnen ontspannen. In de zomer hadden we een meneer die niet met zijn familie op vakantie kon en twee weken hier heeft gelogeerd”, vertelt Margot. “We hebben een mevrouw met de ziekte van Parkinson die hier nu voor de tweede keer komt om haar man te ontlasten van de zorg. Ook komt het voor dat een mantelzorger wordt opgenomen in een ziekenhuis en dan zorgen wij voor de gast, die hier op de juiste plek is.”

Hoe het gaat, is boven alle verwachtingen. Gasten zijn tevreden.

Oudere mensen blijven langer zelfstandig wonen en dan kan een hospice of bijna-thuis-huis een oplossing bieden voor de laatste levensfase. Patiënten die uitbehandeld zijn kunnen niet langer in een ziekenhuis blijven en de kosten zijn daar ook veel hoger. Marina: “Deze mensen willen het liefst thuis overlijden, maar dat is niet altijd mogelijk en dan is dit een bijna-thuis met goede zorg. Het was jammer genoeg niet eenvoudig om dit huis op te richten. De financiering om dit voor elkaar te krijgen was een hele klus. We krijgen wel subsidie van de overheid, maar die wordt pas anderhalf jaar later uitbetaald. We dachten dat we wel een lening bij een bank konden afsluiten, maar we zijn een startend bedrijf dus krijg je dat niet voor elkaar. Je bent dan afhankelijk van particuliere leningen en die hebben we gekregen van een echtpaar. Echt fantastisch en daardoor konden we dit pand huren en verbouwen. De inrichting hebben we voor een groot deel kunnen betalen met sponsorgeld van verschillende fondsen.”
De dames werden ook recent verrast met een cheque van 9.000 euro van de Rabobank. Margot vertelt dat ze een deel van het geld willen gebruiken voor het opknappen van de achtertuin. “De tuin is bestraat en wij willen daar een siertuin van maken. Ook willen we zijwanden voor de veranda zodat we met kouder weer buiten kunnen zitten, en een zonnescherm boven de veranda. Extra geld kunnen we altijd gebruiken, want de vergoedingen door de zorgverzekeraars en de eigen bijdragen zijn niet voldoende om alle kosten te dekken. We hopen dat mensen ons willen steunen met donaties of geld doneren aan de Stichting Vrienden van C’est La Vie-Huis ‘t Gooi.”
Bij het C’est la Vie-Huis draaien ze op het team van de Buurtzorg en met vrijwilligers. “We hebben gelukkig een vaste groep vrijwilligers, maar we kunnen altijd meer mensen gebruiken. We zijn op zoek naar vrijwilligers die in de zorg willen meehelpen met een verpleegkundige. Ook zoeken we mensen die van koken houden. Een vrijwilliger werkt minimaal vier uur in de week, maar vaker mag natuurlijk ook.”
Verwachtingen

C’est la Vie-Huis draait op een team van Buurtzorg en vrijwilligers

“Het is wel intensief, want de hospicegasten overlijden in ons huis en dat blijft altijd moeilijk. Maar hoe het gaat, is boven alle verwachtingen. Gasten en familie zijn zeer tevreden en daar doen we het voor! Ook de mooie opmerkingen van de gasten zijn zeer waardevol voor ons. We hadden een mevrouw die haar zorgknop aan haar ketting had zitten en vertelde dat dit haar parelketting was. Als ze op de knop drukte, kwam een ‘pareltje’ haar kamer binnen om te helpen en te verzorgen. Echt een kippenvelmoment.”

Bron: BussumsNieuws

Back To Top
×Close search
Zoeken