skip to Main Content
Team-van-c-est-la-vie-huis-verdient-titel-naarder-van-het-jaar
Zorgmanagers Marina Bol (l) en Renée Kool. Foto: © Bob Awick

Team van C’est la Vie-Huis verdient titel Naarder van het Jaar

Zorgmanagers: ‘De prijs is voor iedereen, vooral voor de vrijwilligers’

De honderd vrijwilligers, het verplegend personeel en de bestuurders van het C’est La Vie-Huis zijn door het NaarderNieuws uitgeroepen tot Naarder van het Jaar. Ze verdienen deze blijk van waardering, omdat zij in dit Bijna Thuis-huis – een 24-uursbedrijf – al ruim drie jaar ongeneeslijk zieken in de laatste levensfase zorg, warmte en aandacht geven.

En dat was in het jaar dat de coronapandemie uitbrak niet altijd even makkelijk. “Dankzij de enorme inzet van vrijwilligers en goede samenwerking met ons verpleegkundig team konden we dit jaar tot nu toe honderd gasten in ons huis ondersteunen in de laatste fase van hun leven”, vertellen zorgmanagers Marina Bol en Renée Kool. “Dat waren er minder dan normaal, en ook hun verblijf was korter dan voorgaande jaren. Gelukkig is het ons – met elkaar- nog steeds gelukt het huis coronavrij te houden en onze gasten en hun naasten te beschermen. Er is ook een mooie kant aan corona: we hebben er met z’n allen de schouders onder gezet.”

‘Het huis is er voor iedereen, niet alleen voor mensen uit rijke kringen’

team-van-c-est-la-vie-huis-verdient-titel-naarder-van-het-jaar-2
Foto: © Bob Awick

Marina – een geboren en getogen Bussumse – is zichtbaar geëmotioneerd als ze de toekenning krijgt. Zij stond immers vijf jaar geleden aan de wieg van het C’est La Vie-Huis, waarvoor een particulier financier uit Naarden garant staat. De glazen trofee krijgt een mooie plek in het huis, zo belooft ook haar collega Renée Kool. Beiden zijn voor 24 uur per week in loondienst (”we zijn een goede match”). “De prijs is voor iedereen, vooral voor de vrijwilligers. We doen het vooral echt heel erg met elkaar (wij zijn het minst belangrijk), want: zonder vrijwilligers en verplegend personeel kan het huis niet bestaan. En het huis is er voor iedereen, niet alleen voor mensen uit rijke kringen.” Daarnaast is er ook nog de betaalde vrijwilligerscoördinator Sabine Driessen. Zij wordt in verband met ziekte vervangen door Maartje Veldman, die momenteel ondersteund wordt door vrijwilligers Brigitta en Maaike.

‘Afscheid nemen is natuurlijk verdrietig, maar hoort bij het leven’

Het jaar 2020 was voor het 5-jarige hospice aan de Rijksweg een kroonjaar, maar door het COVID-19-virus kon daar amper bij worden stilgestaan; het is voor iedereen een bewogen jaar geweest en helaas is dit nog niet om. “Gelukkig zijn we ondanks alle beperkende maatregelen nog steeds in staat onze gasten te ondersteunen om waardig te sterven in een warme, huiselijke omgeving. Ook voor hun naasten is ruimte om afscheid te nemen en te waken in de laatste uren. We zijn trots en dankbaar dat we ons werk in deze uitdagende omstandigheden kunnen blijven doen. Dit is mogelijk dankzij ons team van vrijwilligers, verpleegkundigen, artsen en geestelijk verzorgers.”
Waarom is het C’est La Vie-Huis onmisbaar? “We proberen de laatste levensfase zo aangenaam mogelijk te maken. Door de zorgen over te nemen, hebben familieleden juist tijd voor mooie gesprekken met elkaar, kunnen er laatste wensen met bijvoorbeeld de wensambulance vervuld worden en soms vindt er ook nog een familiediner plaats. Door naasten te ontzorgen, ontstaan mooie dingen. Laatst was er iemand die wilde kapucijners als laatste avondmaal. Dat heeft hij gekregen. Tja, niet iedereen is van de champagne en kaviaar”, vertellen Marina en Renée.

Mooie opstekers vanuit de omgeving waren er dit jaar ook: “Van Ilse Boeschoten (Puur4You) ontvingen we voor op elke kamer een vaasje met droogbloemen, huisbloemist Bart van der Griendt verwelkomt elke nieuwe gast in ons huis met verse bloemen en Slagerij van der Schagt steunt ons door ons geregeld te voorzien van lekker vlees voor de maaltijden van onze gasten. Wel zijn we nog op zoek naar een bloemist die zijn overgebleven bloemen wil schenken.” De dames hopen ook nog op andere sponsoring van bijvoorbeeld een bakker, die de gasten dagelijks van vers brood voorziet. En voor intervisie en trainingen mag het huis kosteloos gebruik maken van de overlegruimten van de Lutherse kerk en Wilhelmina kerk. En de website van het C’est La Vie-Huis (gemaakt door Object&co) is uit honderd websites van hospices is uitgeroepen tot beste hospicewebsite van Nederland. In augustus werd bekend dat de website het cijfer 8,9 heeft gekregen en daarmee als beste uit de jaarlijkse test is gekomen. “Daar zijn we erg trots op!”

‘De vergoedingen die we ontvangen vanuit de overheid en de eigen gastenbijdrage voor het verblijf’

Hoewel de zorg in het hospice altijd mocht doorgaan, is het aantal opnames teruggelopen, zo constateren de hospices in de omgeving. “Dit komt omdat mensen de angst hebben dat ze momenteel in de hospices niet altijd bezoek mogen ontvangen als de coronaregels van uit de regering worden aangescherpt. Gelukkig hebben we als hospices de ruimte gekregen om bezoek toe te laten bij onze gasten die in hun laatste levensfase zitten”, laten Marina en Renée weten. “Helaas horen we ook terug dat mensen langer thuisblijven, maar door de drukte bij de collega’s van de thuiszorg niet de zorg krijgen waar ze recht op hebben.”

Dat het huis aan de Rijksweg nu minder mensen ontvangt, betekent ook minder inkomsten. “En de vergoedingen die we ontvangen vanuit de overheid en de eigen gastenbijdrage voor het verblijf zijn niet kostendekkend.” Daarom kan het C’est La Vie-Huis – gevestigd in een geheel verbouwd voormalig notariskantoor – ook niet zonder giften en donaties. “We hebben nog steeds geen vet op de botten. Voor alle projecten en extra’s voor gasten die we willen, zoeken we sponsoren. We werken hierin nauw samen met de vriendenstichting die vanaf januari een nieuwe voorzitter heeft: Arjan van Leeuwen. Voor reparaties van bijvoorbeeld een lekkende dakgoot of een kapotte vaatwasser moet er altijd een sponsor worden gezocht.” Het C’est La Vie-Huis is er ook voor respijtzorg.

Bron: BussumsNieuws
Foto’s: © Bob Awick

Back To Top
×Close search
Zoeken